غذاهای کمکی سنتی (حلیم حبوبات )

                                                      

1. فرنی آرد برنج
2. شیر برنج
3. حریره بادام
4. حلیم حبوبات   

حلیــم حبـــوبات : 

عدس  15 گرم    (یک قاشق غذاخوری)

ماش   15 گرم    (یک قاشق غذاخوری)

نخود   7  گرم     (2/1 قاشق غذاخوری)

لوبیا    7  گرم     (2/1 قاشق غذاخوری)

برنج    25 گرم     (دو قاشق غذاخوری)

یک عدد سیب زمینی متوسط 50 گرم

یک عدد هویج متوسط 20 گرم

کره 10 گرم

حبوبات و برنج را شسته و بمدت یک شبانه روز در آب خیس می کنند سپس آنها را همراه با دو لیوان آب با حرارت ملایم می پزند تا کاملا" پخته شود. بعد سیب زمینی هویج و کره را بامقدارکمی نمک به مخلوط پخته شده اضافه کرده و برای مدت 10 تا 15 دقیقه دیگر می پزند. مخلوط پخته شده را با گوشت کوب و یا هر وسیله دیگر له و یا یکنواخت کرده و سپس آن را از صافی سیمی تمیزی عبور می دهند. مخلوط صاف شده بصورت حلیم است که می توان آن را به همان شکل یا با افزودن مقداری ماست و یا از چاشنی هایی چون آبلیمو نارنج و غیره برای تغذیه کودک استفاده کرد. صد گرم این مخلوط حاوی حدود 65 کالری – 8/1 گرم پروتئین – 6/1 گرم چربی و 11 گرم کربوهیدرات می باشد.

با بالا رفتن سن کودک می توان با افزودن 50-30 گرم گوشت چرخ کرده ارزش کیفی این غذا را افزایش داد.    

                                                         

خانه دوست کجاست؟

دوست دارم خانه ای داشته باشم پر دوست

کنج هر دیوارش دوستانم بنشینند.

آرام...

هرکسی می خواهد وارد خانه پرمهر و صفامان گردد.

شرط دارد.

شرط وارد گشتن شستشوی دلهاست.

شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست.

بر درش برگ گلی می کوبم.

روی آن با قلم سبز بهار می نویسم :

 ای دوست !

 خانه دوستی ما اینجاست ... تا که سهراب نپرسد دیگر ...

                                                                                   خانه دوست کجاست؟

با آرزوی سالی خجسته

           

با آرزوی سالی خجسته :

 می بینی مرغان پس از زبان گرفتگی چگونه به آواز خوانی پرداخته‌اند ؟

 می بینی زمین از پارچه‌های رنگین گیاهان جامه بر تن کرده ؟

می بینی ...

 پس تو نیز بر نو شدن زمانه شاد کام باش...

* تــولــد *

                        

                                                                              

یادگیری زبان

                                                            

از شش ماهگی که کودک شروع به گفتن سخنان نامفهومی می‏کند، شما می‏توانید به او کمک کنید که مخاطب خوبی باشد. کودکان با یکدیگر تفاوت دارند.

پسرها اغلب دیرتر از دخترها شروع به صحبت می‏کنند. کودکان در خانواده‏هایی که به دو زبان صحبت می‏کنند ممکن است کلمات بیشتری بسازند و با آنها صحبت کنند و همچنین اطفالی که تازه به راه افتاده‏اند و خواهر و برادر بزرگتر از خود دارند، به زمان بیشتری برای گفتگوی رو در رو نیازمندند.

در زیر به روشهایی برای افزایش مهارتهای گفتاری یک کودک اشاره شده است. هرگز در انجام آنها افراط نکنید و نخواهید که جزء امور روزمره‏تان در آیند.

                                                        

زمانی را به او اختصاص دهید

سعی کنید هر روز حداقل 20 دقیقه وقت به کودکتان اختصاص دهید. کنارش بنشینید و فقط با او صحبت و بازی کنید. به آنچه انجام می‏دهد، نگاه کنید. سپس کارش را توضیح دهید و تفسیر نمایید.

                                                          

یادگیری را به سرگرمی تبدیل کنید

به طور مداوم با کودک صحبت کنید. آموزش الفبا به طفل یا وادار نمودنش به گفتن نام اشیاء قبل از اینکه آنها را به او بدهید، هرگز به صحبت کردنش کمک نمی‏کند بلکه فقط حرف زدن را به یک سرگرمی برایش تبدیل می‏کند. از حدود نه ماهگی، آهنگ و ریتم حرف زدن کودک پیشرفت می‏کند. او در حین بازی کردن صداهایی را تقلید می‏کند و شعر بعضی از بازیها نظیر «عمو زنجیر باف» را می‏خواند. صداهای یک بازی و ریتم شعرهای مهد کودک به طفل کمک می‏کند تاروشهایی را برای استفاده از صدایش بدون استفاده از کلمات بیابد. همچنین شعرهای مهد کودک به او کمک می‏کند تا الگوهای گفتاری زبان مادری‏اش را تغییر دهد.

انجام این کارها نه تنها او را تشویق می‏کند که به آنچه انجام می‏دهید و می‏گویید توجه کند، بلکه او می‏تواند به آسانی ضمن انجام کارها، کلمات را به یاد آورد.

                                                        

اشتباهاتش را اصلاح نکنید

در حدود یک سالگی، پس از اینکه کودک اولین کلمات را به زبان می‏آورد، حرف زدنش شروع می‏شود. آنچه او می‏گوید اغلب از نظر فنی اشتباه است. تلفظ کودک ممکن است ضعیف باشد و تا دو سالگی گرامر را نمی‏داند.

کودکان زیر دو سال، صداهایی نظیر «ش» و «در» را به سختی ادا می‏کنند. همچنین از یک کلمه برای بیان چیزهای زیادی استفاده می‏کنند. آنها ممکن است کلمه «سگ» را برای توضیح هر حیوان پشمالوی چهارپایی به کار برند.

اصلاح مداوم کاستیهای زبان یک کودک نوپا، مانع پیشرفت او می‏شود. تصور کنید اگر خودتان بخواهید یک زبان را یاد بگیرید، چه احساسی دارید. آنچه شما انجام می‏دهید، بازتاب لغات و گرامر صحیح به کودک است و اجازه می‏دهد تا در وقت مناسب آنها را به کار برد. نگران نباشید که کودکتان واقعا چه می‏گوید، این سن مرحله پیشرفت زبان است.

                                                       

موقعیت و مکان فعلی را درنظر بگیرید

برای کودکان، گذشته یا آینده مفهومی ندارد و هرچه را که در معرض دیدشان نباشد، فراموش می‏کنند (حتی اگر پدر یا مادرشان باشد!) حرف زدن در باره سگ بزرگی که دیروز در پارک دیده‏اید یا رفتن برای دیدن مادر بزرگ معنای چندانی ندارد. او بیشتر علاقه‏مند به آن چیزی است که در اطرافش به وقوع می‏پیوندد.

کارهای روزمره‏تان، می‏تواند موضوع صحبت شما با کودکتان باشد. با گفتن جملاتی نظیر «کفشهایت را بپوش» یا «وقت شیر خوردن است» باعث می‏شوید کودک هر روز کلمات خاصی را بشنود و این کلمات آنهایی هستند که او اولین بار بر زبان می‏آورد. خواندن کتابهای عکس‏دار و ساعتهای غذا خوردن، فرصتهایی برای صحبت کردن فراهم می‏کند.

                                                        

به او کمک کنید تا گوش کند

گوش کردن مهارت بسیار مهمی است که باعث پیشرفت کودک می‏شود. و به علاوه او یاد می‏گیرد که چگونه صحبت کند. گوش کردن و یاد گرفتن مهارتهایی هستند که کودک به آنها نیاز دارد تا هنگامی که بزرگ شد بتواند درست حرف بزند.

شما می‏توانید به کودکتان کمک کنید تا با صرف وقت، مهارتهای شنیداری‏اش را از طریق توجه به صداهای جالب نظیر وز وز زنبور یا هواپیمایی که در حال بلند شدن است، گسترش دهد. هرگز کودک را تمام روز با تلویزیون یا رادیو مشغول نکنید. چون او را از صحبت کردن باز می‏دارد. هنگامی که طفل مشغول صحبت کردن است، با دقت به او گوش کنید و نوبت خود را در حرف زدن رعایت نمایید و ساکت باشید.